DeathSpank Review

Πριν ξεκινήσουμε με τις λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο παιχνίδι, καλύτερα να αναφέρουμε ολόκληρο τον τίτλο του που είναι “Ron Gilbert's DeathSpank”. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα του κυρίου, ας πούμε απλά ότι πρόκειται για έναν κορυφαίο designer με κλήση στην συγγραφή σεναρίων για παιχνίδια και χαρακτηριστικό γνώρισμα το χιούμορ του. Το βιογραφικό του περιλαμβάνει γνωστούς τίτλους της Lucas Arts, για την οποία δούλευε επί σειρά ετών. Είναι υπεύθυνος μεταξύ άλλων για τα δυο πρώτα Monkey Island, το Maniac Mansion, το Zack McKraken και το Indiana Jones and the Last Crusade, ενώ συμμετείχε και στα πιο πρόσφατα Tales of Monkey Island της Telltale.

Η σχετικά νέα εταιρία Hothead Studios, ιδρύθηκε από τον Gilbert και τρία πρώην μέλη της Radical Entertainment (Prototype, Scarface) το 2006. Από τότε έχει κυκλοφορήσει μόνο έναν τίτλο βασισμένο στο webcomic Penny Arcade και το DeathSpank που είναι το δεύτερο κατά σειρά παιχνίδι της και προέρχεται και αυτό από σειρά comic του ίδιου του Gilbert.

Παρωδία ενός ήρωα
Στο παιχνίδι ο ήρωας που υποδύεστε φέρει το ίδιο όνομα με τον τίτλο και είναι ένα συνονθύλευμα του γνωστού ηρώα κινουμένων σχεδίων Johnny Bravo και χαρακτήρα βγαλμένου από τις ταινίες των Monty Python. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για έναν ήρωα προς αποφυγήν, με ατάκες που τονίζουν τον ηρωισμό και την αρρενωπότητα του. Ταυτόχρονα είναι γκαφατζής και αρκετά άτυχος στις περιπέτειές του, όσο και αν προσπαθεί να το κρύψει. Σκοπός σας είναι να ανακτήσετε το Artifact: ένα αρχαίο αντικείμενο απέραντης δύναμης που βρίσκεται κρυμμένο σε κάποιο άγνωστο μέρος. Στην πορεία σας θα βρείτε αντιμέτωπους πέρα από την λοιπή πανίδα και χλωρίδα του φανταστικού κόσμου, τον Lord Von Prong και τον στρατό του από κουτά πλην δυνατά orques (σ.σ. δεν είναι ορθογραφικό λάθος, έτσι αναφέρονται στο παιχνίδι).

Ο πρώτος σας εχθρός θα είναι μια στρατιά από αιμοδιψή... κοτόπουλα!

Το ίδιο το σενάριο δεν προορίζεται για oscar, ο τρόπος που έχει γραφτεί όμως αξίζει πολλά συγχαρητήρια. Με το χιούμορ του Gilbert να είναι εμφανές σε κάθε γωνιά και ατάκα, ειλικρινά θα κρατάτε την κοιλιά σας από τα γέλια. Οι χαρακτήρες, οι διάλογοι, οι ονομασίες, ακόμα και τα quests που αναλαμβάνετε έχουν χαρακτήρα παρωδίας, καταπιάνοντας ένα μεγάλο φάσμα τόσο από τον χώρο των games, όσο και έξω από αυτόν. Ενδεικτικά αναφέρουμε την απάντηση ενός NPC στην ερώτηση του ήρωα “Γιατί να το κάνω αυτό;” με το αποστομωτικό “Μα, γιατί το γράφει στο quest log!”.

Ηρωικός χειρισμός
Όπως και σε κάθε άλλο action-RPG τίτλο που μπορεί να έχετε δει, έτσι και στο DeathSpank σκοπός σας είναι να ξεπαστρεύετε εχθρούς και να ανεβαίνετε επίπεδα. Ο χειρισμός είναι εξαιρετικά απλός και στην ουσία χρησιμοποιείτε μόνο το ποντίκι για να μετακινείστε και να επιτίθεστε με τα δυο όπλα σας. Κάνετε αριστερό κλικ για το όπλο στο αριστερό σας χέρι και δεξί κλικ για το δεξί, ενώ μπορείτε να έχετε δυο διαθέσιμους συνδυασμούς όπλων τους οποίους αλλάζετε με το Tab.

Ορισμένα όπλα σας προσφέρουν ειδικές επιθέσεις, ενώ τα runes που βρίσκετε στα quests σας, σας επιτρέπουν την χρήση ειδικών combos που έχουν μεγαλύτερη διάρκεια και προξενούν περισσότερη ζημιά από τις κανονικές επιθέσεις. Εκτός από την μπάρα υγείας, υπάρχει και η μπάρα Justice, που γεμίζει όσο χτυπάτε εχθρούς και όταν την χρησιμοποιήσετε εξαπολύει μια αρκετά ισοπεδωτική επίθεση. Στα αριθμητικά πλήκτρα τοποθετείτε μέσω του inventory τα potions και το φαγητό σας, ενώ με το Space μπορείτε να μπλοκάρετε τις επερχόμενες επιθέσεις.

Οι μάχες είναι αρκετά δύσκολες, ειδικά αν φτάσετε
σε περιοχές μεγαλύτερου επιπέδου

Ανά πάσα στιγμή μπορεί να μπει και κάποιος φίλος σας στο παιχνίδι, αν υπάρχει διαθέσιμο κάποιο gamepad, ο οποίος θα πάρει τον ρόλο του Sparkles the Wizard. Βοηθητικός χαρακτήρας που χρησιμοποιεί μαγεία και έχει υποστηρικτικό ρόλο, ενδέχεται παρόλα αυτά να σας ταλαιπωρήσει στην αρχή. Εν πάση περιπτώσει πάντως, είναι αρκετά διασκεδαστικό να μοιράζεστε την δράση ενός τέτοιου παιχνιδιού, παίζοντας Co-op με ένα φίλο, ειδικά με το χιούμορ που την διέπει.

Οι εχθροί αλλάζουν ανά περιοχή, αλλά οι επιθέσεις που εξαπολύουν προς το μέρος σας δεν είναι τόσο μαζικές όσο σε άλλα παιχνίδια του είδους. Τα αστεία ονόματα και οι ξεκαρδιστικές μορφές των εχθρών δίνουν και παίρνουν. Μην ταραχτείτε όταν σας ζητηθεί να σκοτώσετε ένα κοτέτσι από Vicious Chickens για να πάρετε τα... χείλη τους, ούτε όταν θα έρθετε αντιμέτωποι με τα Lazy Eyeballs. Το respawning των αντιπάλων σας γίνεται αν και εφόσον κλείσετε το παιχνίδι ή βγείτε στο κεντρικό μενού. Διαφορετικά αν πεθάνετε και επαναφερθείτε σε κάποιο checkpoint παραμένει νεκρό ότι έχετε σκοτώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, ακολουθώντας τα πρότυπα του Borderlands. 

Οι διαφορετικές περιοχές έχουν διαφορετικές φωτιστικές
και χρωματικές συνθήκες, πέρα από ποικιλία εχθρών

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στις περιοχές που επισκέπτεστε, αφού αρκετά νωρίς υπάρχουν προσβάσιμα σημεία που έχουν εχθρούς αρκετά μεγαλύτερου επιπέδου. Αν πέσετε σε κάποιον από αυτούς καλύτερα να ηχήσετε... ισπανική υποχώρηση, γιατί αν  σας περικυκλώσουν δεν θα επιζήσετε.   Πέρα από αυτό ο αριθμός των potions που έχετε στην διάθεσή σας είναι περιορισμένος, καθώς υπάρχει ανώτατο όριο για πέντε από το κάθε είδος. Ενώ λοιπόν, το inventory σας μπορεί να είναι άδειο, επιτρέπεται να κουβαλήσετε μόνο πέντε healing potions, πέντε armor potions και ούτω καθεξής. Πολύ μεγάλο μειονέκτημα που περιορίζει την δράση, προσπαθώντας στην ουσία να αυξήσει την δυσκολία, κάτι που καταντάει εκνευριστικό.

Το μόνο που πετυχαίνει το παιχνίδι με αυτόν τον τρόπο είναι να σας ταλαιπωρεί, καθώς θα πρέπει να πηγαινοέρχεστε στους εμπόρους για να αγοράσετε potions, αφήνοντας στα μισά την δράση, ή να αρκεστείτε απλά στα φαγητά που έχετε στην διάθεσή σας. Τα φαγητά (που έχουν επίσης αρκετή δόση χιούμορ στις ονομασίες τους) μπορούν να σας θεραπεύσουν, αλλά κάνουν περισσότερη ώρα από τα potions, συν του ότι σταματάνε να λειτουργούν αν δεχθείτε επίθεση, επομένως δεν αποτελούν λύση για περιπτώσεις που βρίσκεστε μέσα στην μάχη. Το κακό είναι φυσικά ότι εφόσον μιλάμε για hack & slash RPG, σχεδόν πάντα θα βρίσκεστε σε μάχη, επομένως αυξάνεται αισθητά η δυσκολία της.

Καταφθάνοντας στο camp των Orques. Αναμένεται μεγάλο μακελιό...

Που είναι το ηρωικό Role-playing, οεο;
Όσο action και αν είναι ένα RPG, οφείλει να έχει κάποια βασικά στοιχεία ανάπτυξης και εξέλιξης του ήρωά σας με την πάροδο της περιπέτειας. Όσο προχωράτε τόσο, θεωρητικά πάντα, πρέπει να βελτιώνονται και οι ικανότητές σας και να αυξάνονται τα στατιστικά σας.

Η ανάπτυξη του χαρακτήρα σας βασίζεται στην ολοκλήρωση των quests που αναλαμβάνετε και στους εχθρούς που σκοτώνετε.  Τα xp που κερδίζετε σας ανοίγουν τα Hero Cards. Αυτά είναι ουσιαστικά αναβαθμίσεις έξι βασικών skills σας. Σταδιακά αναβαθμίζονται οι melee και ranged επιθέσεις σας, η ταχύτητά σας, η άμυνα, το armor και ο χρυσός που βρίσκετε στα πτώματα των νεκρών εχθρών σας. Δυστυχώς οι επιλογές που σας δίνονται είναι αρκετά περιορισμένες και δεν επιτρέπουν κάποια ιδιαίτερη ανάπτυξη, μειώνοντας τον παράγοντα του role-playing που θα περιμένατε.

Τα αντικείμενα προσθέτουν κι αυτά ορισμένα bonus στα στατιστικά σας. Η πανοπλίες  και τα όπλα είναι άφθονα, αλλά μην ανησυχείτε δεν πρόκειται να μπερδευτείτε από την ποσότητά τους. Στο inventory σας υπάρχει η επιλογή για αυτόματη χρήση του καλύτερου συνδυασμού πανοπλίας, συν του ότι τα πιο δυνατά αντικείμενα που κουβαλάτε, μαρκάρονται από ένα μπλε πλαίσιο. Οτιδήποτε σας είναι άχρηστο το μεταφέρετε στο grinder, το σχετικό εικονίδιο που θυμίζει μηχανή του κιμά. Βρίσκεται στο κάτω μέρος του inventory και ανταλλάσσει αυτόματα το κάθε αντικείμενο με την ισοτιμία του σε gold, που είναι και η χρηματική αξία του παιχνιδιού. Έτσι δε χρειάζεται να τρέχετε σε εμπόρους, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς χρησιμοποιούνται μόνο για αγορές και όχι για πώληση αντικειμένων.

Τα quests που σας δίνονται είναι αρκετά αστεία τόσο σε σύλληψη, όσο και σε αποτέλεσμα. Τα τραγελαφικά γεγονότα που εξιστορούνται δίνουν μια τελείως διαφορετική αίσθηση με τα όσα έχετε δει σε άλλα παιχνίδια. Ορισμένα εξ αυτών δε, παρωδούνται με αρκετά έξυπνο τρόπο από τους σχεδιαστές, είτε μέσα από το σενάριο, είτε από την ίδια την δομή του gameplay. Πόσες φορές έχετε δηλαδή, μαζέψει...”ακαθαρσίες” δαιμόνων στο παρελθόν; Ήρθε η ώρα να το κάνετε...

...όπερ και εγένετο!

Το κακό με τα quests είναι πως δεν εμφανίζονται σωστά στο σχετικό παράθυρο και παρατηρήθηκαν bugs που δεν επέτρεπαν να δείτε άμεσα παλαιότερα quests, αν η λίστα σας είχε μεγάλη έκταση. Έτσι, έπρεπε να κλείνετε το παράθυρο του quest log και να το ξανανοίξετε για να τα δείτε, χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο. Στο παιχνίδι δεν υπάρχει save ρουτίνα, αλλά το κλασσικό πλέον autosave που σας στέλνει σε συγκεκριμένα σημεία του χάρτη που αναπαρίστανται από μια εξοχική τουαλέτα (ξέρετε αυτές που  τα παλιά χρόνια βρίσκονταν έξω από τα σπίτια). Από τα ίδια αυτά σημεία μπορείτε να τηλεμεταφέρεστε σε άλλα ίδια που είναι διάσπαρτα στους χάρτες του παιχνιδιού.

Ένας πανέμορφος ήρωας
Ο εικαστικός τομέας του DeathSpank ξεχωρίζει από την πρώτη κιόλας στιγμή. Τρισδιάστατοι χαρακτήρες που εμπλέκονται υπέροχα σε ένα δισδιάστατο “χάρτινο” περιβάλλον που μοιάζει με ζωγραφιά. Όλα αυτά παρουσιάζονται σε ένα χιουμοριστικό καρτουνίστικο ύφος που έχει λάβει αρκετές επιρροές από παιχνίδια όπως το Torchlight, το Warcraft και τα πιο σύγχρονα remakes των δυο πρώτων Monkey Island. Το animation τόσο των χαρακτήρων όσο και η κίνηση της ίδιας της κάμερας στο χώρο είναι τόσο ομαλή, που θυμίζει σειρά κινουμένων σχεδίων. Τα ενδιάμεσα cutscenes κινούνται στο ίδιο μοτίβο και μοιάζουν αρκετά με κινούμενες σελίδες comic στα πρότυπα αρκετών flash games που κυκλοφορούν.

Ολόκληρος ο σχεδιασμός των ηρώων έχει πολλές ιδιαιτερότητες, απίστευτα εμπνευσμένους χαρακτήρες (ξεχωρίζει ο συνταξιούχος, πρώην δοξασμένος ήρωας, με το καρφωμένο τσεκούρι στην πλάτη) και επίπεδα που διαφέρουν σε αισθητική, ανάλογα με την δράση που προσφέρουν και τους εχθρούς που εμφανίζονται. Έτσι θα βρεθείτε σε τυπικά μεσαιωνικά χωριά, μέχρι σε μουντά νεκροταφεία και ροζ λιβάδια με αγριεμένους μονόκερους, με τους φωτισμούς να αλλάζουν διαρκώς. Η ελευθερία που δόθηκε στους σχεδιαστές είναι εμφανής, σε κάθε σημείο του παιχνιδιού. Η δημιουργικότητα και οι ιδέες που θα παρακολουθήσετε αν παρατηρήσετε λεπτομερώς όσα εμφανίζονται στην οθόνη σας, θα σας αποζημιώσει με άφθονο γέλιο.

Ηρωικά εμβατήρια
Επιτέλους ένα παιχνίδι μεσαιωνικού περιεχομένου που θέλει να παρουσιάσει ένα πιο χαλαρό πρόσωπο και το κάνει σε όλους τους τομείς. Δεν θα ακούσετε κανένα επικό θέμα, ούτε εμβατήριο, παρά μόνο ελάχιστες τυμπανοκρουσίες που πιο πολύ θυμίζουν τσίρκο παρά ηρωικούς ύμνους. Υπό τους ήχους της surf rock, που αποτελεί την πιο φρέσκια μουσική υπόκρουση που έχουμε ακούσει σε game τον τελευταίο καιρό, θα μπείτε στην ανάλαφρη ατμόσφαιρα με το καλημέρα.

Ναι, αυτό είναι ένα ροζ λιβάδι με τσαντισμένους αρσενικούς μονόκερους!

Το θέμα που δεσπόζει στο κεντρικό μενού, πέρα από ιδιαίτερα...κολλητικό, είναι τόσο ευχάριστο και ταιριαστό, που σας προετοιμάζει εξαρχής για το γενικότερο ύφος του DeathSpank. Οι φωνές των ηρώων είναι κωμικές σε όλη σχεδόν την διάρκεια. Η ειρωνεία  που έχουν στον τόνο τους οι ηθοποιοί κάνει την κάθε ατάκα ακόμα πιο αστεία. Μην κάνετε το λάθος να διαβάζετε γρήγορα τους διαλόγους, προσπερνώντας τους γιατί θα χάσετε αρκετή από τη μαγεία και το χιούμορ του σεναρίου.

Ηρωικό αποτέλεσμα;
Στο σύνολό του το DeathSpank είναι ευχάριστος τίτλος που θα σας προσφέρει μπόλικο γέλιο στο μεγαλύτερο μέρος του. Το χιούμορ και η δράση κάνουν “κοιλιά” σε κάποια κομμάτια, σε σημείο που μπορεί να σας κάνει να το παρατήσετε ακόμα και αν είστε fan του είδους. Η βαρύτητα που δόθηκε στο καλλιτεχνικό ύφος και στο σενάριο, αφαίρεσε προφανώς βασικά στοιχεία των action RPGs που κάνουν την πρόοδο του χαρακτήρα σας ανιαρή  και την θέληση σας για συνέχεια να μειώνεται με τον χρόνο. Δείτε το αν εκτιμάτε το καλό χιούμορ και το ειρωνικό σενάριο σε ένα παιχνίδι, αλλά από πλευράς gameplay δεν θα πει πολλά σε κάποιον που δεν λατρεύει τα hack & slash RPGs. Fanboys του Gilbert και του Torchlight βρείτε το πάση θυσία.


Θετικά
-Το απίστευτο χιούμορ του Gilbert
-Καλογραμμένοι διάλογοι
-Μουσική υπόκρουση

Αρνητικά
-Ελλιπής εξέλιξη χαρακτήρα
-Όριο στα healing potions
-Επαναλαμβανόμενο gameplay

Βαθμολογία- 7.9
Γραφικά- 8.4
Ήχος- 7.8
Gameplay- 7.8
Σενάριο- 8.4
Αντοχή-7.5

Torchlight Review

Η αλήθεια είναι πως οι ανεξάρτητες παραγωγές τα τελευταία τρία χρόνια έχουν ανέβει σημαντικά, με όλο και περισσότερες προσπάθειες να βλέπουν το φως της μέρας και τα ράφια των καταστημάτων. Όταν δε αυτά τα ράφια παύουν πλέον να είναι μονόδρομος, εξαιτίας της ψηφιακής διανομής και το κόστος παραγωγής πέφτει περισσότερο (εφόσον λείπει ο μεσολαβητής και η συσκευασία) μπορούμε να δούμε τίτλους που μπορεί να μην εμφανίζονταν ποτέ στην αγορά, και μάλιστα σε προσιτή τιμή.

Σε αυτό το μοτίβο η νεοσύστατη Runic Games, μας παρουσιάζει το Torchlight. Ένα παραδοσιακό action RPG (hack n' slash) τίτλο τον οποίο μπορεί κανείς να αποκτήσει εύκολα μέσω download από το site της εταιρίας, ενώ κυκλοφορεί εδώ και λίγους μήνες στην ελληνική αγορά η retail έκδοση του παιχνιδιού από την JoWood.  Βέβαια η εταιρία μπορεί να είναι νέο όνομα στο χώρο, δεν ισχύει όμως το ίδιο για τους ιδρυτές της, Travis Baldree και τους αδερφούς Max και Eric Schaefer, συνιδρυτές της Blizzard North, που έχουν δουλέψει που αλλού, πάνω στα δυο Diablo. Έχοντας, λοιπόν, την εμπειρία, μας προσφέρουν έναν τίτλο με παραπλήσια στοιχεία, πιο “χαρούμενα” γραφικά και ορισμένες καινοτομίες.

Σενάριο
Η ιστορία ξεκινά στην μικρή πόλη του Torchlight, που βρίσκεται σε ένα κόσμο πλημμυρισμένο από το  Ember, ένα μαγικό ορυκτό με ευεργετικές αλλά και αρνητικές ικανότητες. Σε ένα setting που η μαγεία συναντά τη μηχανή και το τσεκούρι πολεμά το πιστόλι και με μια πόλη που κρύβει από κάτω της αμέτρητα επίπεδα με dungeons, με αρίθμηση σε floors. Έτσι ξεκινάτε από το floor 1 και κατεβαίνετε μέχρι το floor 35 (για το Main Quest).  Αναλαμβάνετε να καθοδηγήσετε τον ήρωά σας σε μια περιπέτεια με άφθονη δράση και πλούσια εφέ, ακολουθώντας και βοηθώντας την mage Syl που συναντάτε στην αρχή της περιπέτειας. Σκοπός της Syl  είναι να σταματήσει τον δάσκαλο και μέντορά της Alric, που τα μυαλά του πήραν αέρα και διεφθαρμένος από την επιρροή του ember αναλαμβάνει χρέη και ρόλο...κακού.

Μην περιμένετε οσκαρικούς διαλόγους. Απλά πρέπει να υπάρχει κάποια
δικαιολογία για το ατελείωτο μακελειό που προκαλείτε.

Απέναντί σας θα βρεθεί μια στρατιά από επιθετικά πλάσματα που σκοπό έχουν την εξόντωσή σας.  Θα συναντήσετε από goblins και lizardmen μέχρι golems και γιγάντιες αράχνες, που θα έρχονται κατά πάνω σας σε ορδές. Το χιούμορ είναι διάχυτο στο σενάριο του παιχνιδιού, αλλά από εκεί και πέρα μη φανταστείτε καμιά κινηματογραφική αφήγηση. Η ιστορία είναι αρκετά ρηχή με υποτυπώδη quests σκοπό έχουν να δικαιολογήσουν με κάποιο τρόπο την ασταμάτητη κατάβασή σας στα υπόγεια σπήλαια και την ανηλεή σφαγή στην οποία αποδίδεστε στην διαδρομή. Με ιδιαίτερο χιούμορ έχουν αποδοθεί οι ονομασίες στα διάφορα bosses που καλείστε να καταστρέψετε. Έτσι θα κληθείτε να σκοτώσετε τον “Painreaper the Ruthless”, αλλά και τον “Shadowcutter the Assassin”.

Ξεκινώντας
Τα τρία διαθέσιμα classes είναι ο Destroyer (fighter), ο Vanquisher (ranger), και o Alchemist (mage). Το μοναδικό άξιο σημασίας είναι πως κατά την εξέλιξη του χαρακτήρα σας, έχετε την δυνατότητα να τον προσεγγίσετε όπως θέλετε. Μπορείτε για παράδειγμα, να ενσαρκώσετε τον ρόλο του fighter αμυντικά εξοπλισμένοι με ασπίδα, ανεβάζοντας το defense και το armor στα level-ups. Από την άλλη μπορείτε να κρατάτε δυο όπλα και να κινηθείτε πιο επιθετικά, αποκτώντας τα αντίστοιχα  skills με επιθέσεις ευρείας περιοχής (area attacks) ή συνεχόμενα χτυπήματα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τον Vanquisher, όπου αντί για τσεκούρια κρατάτε διπλά πιστόλια. Ανάμεσα στα τρία classes ο Alchemist είναι αρκετά φαντεζί με μπόλικα spells και μια στρατιά από πλάσματα που τον ακολουθούν, η Vanquisher δεν κολλάει και τόσο στον συγκεκριμένο τύπο παιχνιδιού, ενώ ο Destroyer είναι ιδανικότατη επιλογή για τις...στενές επαφές με τις ορδές των εχθρών.

Δείγμα των στατιστικών και του inventory

 Στην έναρξη του παιχνιδιού επιλέγετε πέρα από το class, το pet που θα σας ακολουθεί και το όνομά σας. Τα διαθέσιμα επίπεδα δυσκολίας χωρίζονται σε Easy, Normal, Hard και σας δίνεται και η ανεξάρτητη επιλογή Hardcore, όπου ο θάνατος είναι “μόνιμος” και τελικός. Το Normal επίπεδο είναι παραπάνω από βατό, ενώ αν είστε έμπειροι σε παιχνίδια του είδους περάστε κατευθείαν στο Hard για μεγαλύτερη πρόκληση. Εναλλακτικά για να τεστάρετε τις δυνατότητές σας, παίξτε στο Normal με επιλεγμένο το Hardcore, βλέποντας πόσο μακρυά μπορείτε να φτάσετε. Η αγωνία και το άγχος του “τελικού” θανάτου θα σας κρατάει διαρκώς στην “τσίτα”.

Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού δεν σας δίνεται η δυνατότητα να σώζετε την πρόοδό σας, ούτε υπάρχει auto-save, τουλάχιστον όπως το ξέρουμε. Το παιχνίδι κάνει save από μόνο του, ανά πάσα στιγμή στο σημείο που βρίσκεστε. Έτσι αν κάνετε quit, θα επιστρέψετε την επόμενη φορά στο ίδιο ακριβώς σημείο. Σύμφωνα με τους σχεδιαστές αυτό έγινε ώστε να μπορεί οποιοσδήποτε να αρχίσει ένα παιχνίδι και να σταματήσει όποτε θέλει, παίζοντας  είτε 10 λεπτά, είτε 4 ώρες.

Κατεβαίνοντας...levels
Όπως είπαμε στο Torchlight σκοπός σας είναι να κατεβείτε στα απύθμενα μπουντρούμια που βρίσκονται κάτω από την ομώνυμη πόλη. Ο τρόπος για να το πετύχετε είναι ιδιαίτερα εύκολος. Κρατώντας το αριστερό πλήκτρο του mouse κινείστε και επιτίθεστε στους εχθρούς, ενώ με το δεξί και τα αριθμητικά πλήκτρα (1-9)  εκτελείτε το  skill που έχετε τοποθετήσει στην αντίστοιχη θέση. Τα skills ανάλογα με το επίπεδό τους καταναλώνουν μια αντίστοιχη ποσότητα σε mana. Θυμίζει αρκετά τον χειρισμό ενός MMMORPG, ενώ τα πάντα έχουν φτιαχτεί ώστε ο ρυθμός της δράσης να μην σταματάει και η ροή είναι το κυριότερο στοιχείο της. Όσο νικάτε εχθρούς κερδίζετε xp και όσο σκοτώνετε  bosses (ξεχωρίζουν από το μεγάλο μέγεθος και το κίτρινο όνομα) ανεβαίνετε επίπεδο στο fame. Και στις δυο περιπτώσεις η κερδισμένη εμπειρία σας μεταφράζεται σε skill points που εξαγοράζουν skills και ανεβάζουν τα τέσσερα στατιστικά (Strength, Dexterity, Magic, Defense).

Ο Vanquisher είναι ότι πρέπει για μεγάλες αποστάσεις

Αν πεθάνετε (και δεν έχετε επιλέξει hardcore game) έχετε τρεις επιλογές: ή θα κάνετε respawn επιτόπου και θα χάσετε ένα σεβαστό ποσό...αιματοκερδισμένου xp και fame, ή θα κάνετε respawn στην αρχή του παρόντος επιπέδου με μικρές απώλειες σε χρυσό, ή τέλος θα μεταφερθείτε στην επιφάνεια και δεν θα χάσετε τίποτα. Επομένως η απώλεια των ενεργητικών από μέρους σας saves, καθιστά κάθε κίνηση και απόφαση σημαντική.

Τον βαθμό δυσκολίας ρίχνει και η έλλειψη αναγέννησης των νεκρών τεράτων. Έτσι ότι σκοτώνετε μένει νεκρό, όποιο δωμάτιο “καθαρίζετε” μένει...καθαρό. Όταν περάσετε από ένα σημείο για δεύτερη φορά δεν χρειάζεται να αντιμετωπίστε πάλι τους ίδιους εχθρούς.  Αυτή η μέθοδος μειώνει κατά πολύ τα xp και τον χρόνο ολοκλήρωσής του παιχνιδιού, αλλά διατηρεί την επίδραση που έχετε στον κόσμο του. Εδώ που τα λέμε είναι αποκαρδιωτικό να ξεκινάτε, όπως για παράδειγμα στα Sacred, να προχωράτε στο παιχνίδι και κάθε φορά που περνάτε από ένα σημείο να αντιμετωπίζετε πάλι τους ίδιους εχθρούς, που δίνουν ολοένα και λιγότερα xp.  Ευτυχώς αυτό το στοιχείο επανάληψης δεν θα το συναντήσετε εδώ.

Ο ήρωάς σας,  πέρα από τα άπειρα αντικείμενα που θα βρει στο διάβα του, ακολουθείται από ένα pet, το οποίο αρχικά μπορεί να είναι γάτα ή σκύλος. Οι χρήσεις του pet είναι πολλές και αρκετά σημαντικές.  Αρχικά μπορείτε να το εξοπλίσετε καταλλήλως για να σας βοηθάει στις μάχες ανεβάζοντας τα στατιστικά του.  Επίσης, μπορείτε να το ταΐσετε ψαράκια τα οποία το μεταμορφώνουν σε κάποιου είδους πλάσμα καταλληλότερο για μάχη, όπως fire elemental ή spider. Τα ψαράκια αυτά τα μαζεύετε σε ειδικά σημεία που σας υποδεικνύει το παιχνίδι, μέσα από ένα απλό mini-game. Καλό είναι να έχετε μπόλικα πάνω σας μην τυχόν και πέσετε σε κανένα δωμάτιο με πολλούς εχθρούς και χρειαστείτε βοήθεια. Αν μαζεύετε 2-3 ψάρια από κάθε σημείο δεν πρόκειται να σας λείψουν.

Το άλλο πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του pet σας, αποτελεί καινοτομία της Runic στο λαοφιλές άθλημα του dungeon-crawling. Μέχρι τώρα κάθε φορά που το inventory σας γέμιζε από αντικείμενα και όπλα, βγαίνατε από το εκάστοτε dungeon για να τα πουλήσετε, είτε τα παρατούσατε κάτω κρατώντας τα πιο σημαντικά. Μέσω του pet όμως αυτή η διαδικασία αλλάζει. Μπορείτε να το φορτώσετε  με όσα αντικείμενα δεν χρειάζεστε και να το στείλετε στην επιφάνεια να τα πουλήσει, επιστρέφοντας με χρυσό. Αυτό σε συνδυασμό με τα Portal-scrolls που ουσιαστικά ανοίγουν ανά πάσα στιγμή μια πύλη προς την πόλη (μετ' επιστροφής) καθιστά την δράση ασταμάτητη και μειώνει κατά πολύ το μεγαλύτερο μειονέκτημα των action-RPGs, που σας ανάγκαζε να σταματάτε το κυνήγι τεράτων για να αδειάσετε το inventory.

Inventory
Μιας και αναφερθήκαμε σε αυτό, τα αντικείμενα που θα “ρίχνουν” τα σκοτωμένα τέρατα είναι άπειρα σε αριθμό. Ευτυχώς όμως είναι διαχωρισμένα σε πέντε βασικές κατηγορίες ανάλογα με την σπανιότητά τους. Τα αντικείμενα που συναντάτε συχνά (common items) έχουν άσπρο χρώμα, ενώ τα μαγικά (enchanted items) είναι πράσινα. Τα σπάνια (rare items) είναι χρώματος μοβ και τα μοναδικά αντικείμενα ή όπλα (unique items) είναι κίτρινα. Έτσι ανά πάσα στιγμή και με βάση το class που έχετε επιλέξει, γνωρίζετε ποια σας χρειάζονται και ποια πάνε για πούλημα.

Τα εφέ των spells είναι εντυπωσιακά, ειδικά όταν αναμιγνύονται με αυτά των αντιπάλων

Τα στατιστικά και τα bonuses είναι αυτά που διαφοροποιούν τον εξοπλισμό σας από εκεί και πέρα. Κάθε όπλο ή κομμάτι πανοπλίας προσθέτει πόντους σε διαφορετικό στατιστικό του ήρωά σας. Γι αυτό τον λόγο δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα αντικείμενα που πουλάτε και ακόμα μεγαλύτερη σε αυτά που αγοράζετε. Το πρόβλημα κατά κάποιον τρόπο, με την μεγάλη ποικιλία αντικειμένων, είναι πως κάθε λίγο και λιγάκι θα ασχολείστε με το inventory σας. Μόλις τα μαζεύετε από τα κουφάρια των νεκρών εχθρών σας, πρέπει να ξεσκαρτάρετε τα άχρηστα, να διαλέξετε αυτά που σας ταιριάζουν και στην συνέχεια να στείλετε το pet στην πόλη για να πουλήσει τα άχρηστα. Αυτό φυσικά αν θέλετε να αυξήσετε το...πορτοφόλι σας με χρυσό, τον οποίο στη συνέχεια μπορείτε να επενδύσετε σε κάποιον από τους διαθέσιμους καταστηματάρχες της πόλης.

Στην πόλη και ορισμένες φορές ακόμα και μέσα στις κατακόμβες, υπάρχουν έμποροι που σας παρέχουν τα προαπαιτούμενα για τις περιπέτειές σας. Πέρα από τον απλό έμπορο, που αγοράζετε/πουλάτε οτιδήποτε, θα βρείτε τον Blacksmith και τον Gem Seller, που παρέχουν όπλα και μαγικά αντικείμενα αντίστοιχα. Από εκεί και πέρα  υπάρχουν οι Enchanters που προσθέτουν μαγικές ικανότητες στον εξοπλισμό που έχετε ή βελτιώνουν τις υπάρχουσες και οι Transmuters που συνδυάζουν τα πετράδια που βρίσκετε βελτιώνοντας τις ικανότητές τους.  Στην δεξιά άκρη του χάρτη της πόλης θα συναντήσετε δυο αρκετά χρήσιμους τύπους που ασχολούνται με τον εξοπλισμό σας που έχει συνδυαστεί με πετράδια που προσδίδουν ιδιότητες. Ο πρώτος ανακτά για χάρη σας το όπλο καταστρέφοντας το πετράδι και ο δεύτερος κάνει το αντίθετο. Τέλος υπάρχει ένας έμπορος από τον οποίο αγοράζετε αγνώστου ταυτότητος όπλα με ιδιότητες-έκπληξη που μαθαίνετε μετά την αγορά.

Σε περίπτωση που ξυπνήσει κάτι δημιουργηκό μέσα σας, από τα όσα δείτε στο Torchlight, μπορείτε να "παίξετε" με τον Editor της Runic και να μοιραστείτε τις δημιουργίες σας online με άλλους χρήστες. Δυστυχώς αυτό είναι το πρώτο και το τελευταίο πράγμα που θα κάνετε online, καθώς δεν υποστηρίζεται multiplayer και θα πρέπει να αρκεστείτε στο μοναχικό single player mode.

Γραφικά
Εικαστικά το torchlight δείχνει πανέμορφο. Χωρίς κάτι ιδιαίτερο από πλευράς ανάλυσης, τα “χοντροκομμένα” καρτουνίστικα γραφικά του,  θυμίζουν αρκετά Warcraft και   δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον που δεν κουράζει. Οι χαρακτήρες έχουν πολύ καλό animation και οι εχθροί κινούνται φυσικά στο χώρο. Αρκεί να προσέξετε το τρόπο που αναπνέει βαριά ο Destroyer για να καταλάβετε. Τα μαγικά και τα skills σε συνδυασμό με τις μαζικές επιθέσεις που δέχεστε δημιουργούν μια πανδαισία χρωμάτων στην οθόνη σας.

Στα χαμηλά επίπεδα θα έχετε το πολύ τρεις-τέσσερις αντιπάλους

Τα επίπεδα αλλάζουν στυλ ανά οχτώ περίπου floors, ενώ είναι random τόσο οι χώροι όσο και οι εχθροί, κάτι που σημαίνει πως την επόμενη φορά που θα παίξετε με άλλο ήρωα, το κάθε πάτωμα θα είναι διαφορετικό από την προηγούμενη. Η εξερεύνησή τους είναι απολαυστική λόγω της όμορφης ατμόσφαιρας και των εκπληκτικών φωτισμών. Γενικά η δουλειά που έχει γίνει είναι υψηλού επιπέδου και σίγουρα φαίνεται η “πινελιά” της Blizzard.

Στην retail έκδοση θα βρείτε και ένα λιτό πλην όμως όμορφο Artbook με στοιχεία του παιχνιδιού, ενώ το manual δυστυχώς υπάρχει μόνο σε μορφή pdf στο DVD του παιχνιδιού, το οποίο παρεπιπτώντος μετά την εγκατάσταση δεν πρόκειται να ξαναχρειαστείτε. Αυτό το στοιχείο σε συνδυασμό με την επιλογή Netbook Mode στα options δείχνει το πόσο ελαφρύ είναι το παιχνίδι και μικρό σε απαιτήσεις (θυμίζουν τίτλο δεκαετίας), που μπορεί με μικρές "θυσίες" στις ρυθμίσεις να τρέξει ακόμα και σε netbook.

Ήχος
Το ηχητικό κομμάτι είναι κάτι το ιδιαίτερο, με την μουσική να ταιριάζει  στο setting και  τα εφέ του περιβάλλοντος να προσδίδουν  στην ιδιαιτερότητα κάθε level. Έτσι στα levels που αναπαριστούν τάφους επικρατεί... άκρα σιωπή και σε αυτά που έχουν ruins βουτηγμένα στο νερό, ακούγονται “πλατσουρίσματα” και καταρράχτες. Οι εχθροί έχουν ξεχωριστούς ήχους, ενώ ο ήρωάς σας σας ενημερώνει σε ορισμένες φάσεις για την κατάστασή του (όταν έχει χαμηλό mana ή δεν μπορεί να κάνει κάποια ενέργεια).

Ένα από τα Area Skills του Destroyer, που θα σας δώσει
μερικές ανάσες, όσο οι αντίπαλοι είναι stunned

Η μουσική που έχει γραφτεί από τον Matt Uelmen που έχει κάνει το ίδιο και για άλλα παιχνίδια της Blizzard (Diablo, Starcraft, WoW:TBC). Το κεντρικό θέμα που ακούγεται όσο βρίσκεστε στην επιφάνεια είναι πραγματικά εξαιρετικό και ατμοσφαιρικό, το ίδιο συμβαίνει και με την μουσική στα ενδιάμεσα loading screens.

Τελικά...
Το Torchlight είναι ένα παιχνίδι πάρα πολύ διασκεδαστικό, και φέρνει έναν αέρα από τα παλιά. Είναι φτιαγμένο με μεράκι και με χιούμορ και αυτό φαίνεται στον ανάλαφρο τρόπο που οι ίδιοι οι designers επιθυμούν να το αντιμετωπίσει το κοινό.  Δεν πρόκειται να σας δημιουργήσει έντονα συναισθήματα με το σενάριό του, ούτε να εντυπωσιάσει με την εικαστική του απόδοση και δεν είναι αυτός και ο σκοπός του εξαρχής. Αυτό που στοχεύει το πετυχαίνει με το παραπάνω και δεν είναι άλλο από ένα εύκολο gameplay με ροή και συνεχόμενη δράση. Ο εθισμός που δημιουργεί στηρίζεται στο πόσο ευχάριστα περνάει κάποιος την ώρα του παίζοντας, χωρίς να περιμένει κάποια μεγάλη έκπληξη. Σαν μια καλή παρτίδα Space Invaders ή Tetris. Εν αναμονή του τρίτου κατά σειρά Diablo (όποτε αυτό είναι έτοιμο) αποτελεί την καλύτερη λύση και θα σας κρατήσει ζεστούς μέχρι τότε...

Θετικά
-Random επίπεδα
-Οι λειτουργίες των pets
-Όμορφα γραφικά χωρίς πολλές απαιτήσεις
-Ουσιαστικά ατελείωτο σε διάρκεια


Αρνητικά
-Υποτυπώδες σενάριο
-Επαναλαμβανόμενη δράση
-Έλλειψη multiplayer
-Λίγα classes

Βαθμολογία- 8.2
Γραφικά- 8.5
Ήχος- 7.5
Gameplay- 8.3
Σενάριο- 6.6
Αντοχή-8.5