Total War: Shogun 2 Review

Η σειρά Total War που αριθμεί πλέον επτά τίτλους στρατηγικής, έχει δημιουργήσει ένα αφοσιωμένο κοινό, πιθανότατα εξαιτίας του πολυεπίπεδου και σύνθετου gameplay που το χαρακτηρίζει. Το αρμονικό “πάντρεμα” του Real-time με το Turn-based κομμάτι στρατηγικής, έφεραν στην εκδότρια Creative Assembly μεγάλη αναγνώριση και επιτυχία, επιτρέποντάς της έτσι, την επέκταση σε πολλές διαφορετικές ιστορικές περιόδους.

Στο παρελθόν η εταιρία παραγωγής έχει επιστρέψει σε κάποια από τις περιόδους που έχει ήδη καλύψει, είτε με επιπλέον περιεχόμενο μέσω κάποιων expansions, είτε με δραστικές αλλαγές στο gameplay και ολοκαίνουργια campaigns με κάποιο sequel. Αυτό προσπαθεί να πετύχει και αυτή τη φορά με την κυκλοφορία του Shogun 2, πνευματικού διαδόχου του πρώτου τίτλου Total War της Creative Assembly, που εμφανίστηκε στις οθόνες των PCs το 2000. Έντεκα χρόνια μετά, η τεχνολογία και φυσικά η ενδιάμεση αποκόμιση εμπειρίας, επιτρέπει πλέον στους σχεδιαστές να αποδώσουν με πολύ καλύτερο τρόπο, την επαναστατική ιδέα που είχαν τότε, αλλά περιορίζονταν τόσο από πλευράς hardware, όσο και κοινού.

Ήταν ένας μικρός Shogun...

Το σενάριο του παιχνιδιού σας τοποθετεί χρονικά περίπου στα μισά του 16ου αιώνα. Το πεδίο μάχης αυτή τη φορά μεταφέρεται στην τότε φεουδαρχική Ιαπωνία, που διανύει μια περίοδο εσωτερικών αναταραχών, γνωστή και ως Shengoku Jidai. Όλοι οι μεγάλοι άρχοντες αλληλοσυγκρούονται, στην  προσπάθειά τους να επιτύχουν την κυριαρχία της χώρας και να πάρουν την θέση του ανώτατου στρατιωτικού άρχοντα Shogun. Τα μέσα για να επιτευχθεί η τελική επικράτηση μπορεί να είναι οικονομικά, διπλωματικά, κατασκοπικά και φυσικά, στρατιωτικά.

Πριν από κάθε μάχη προηγείται ένα mini-cutscene,
που αποτελεί ψυχολογικό boost για το στρατό σας

Τον ρόλο ενός τέτοιου άρχοντα (daimyo) αναλαμβάνετε εσείς ως παίχτες, διαλέγοντας ένα εκ των εννιά διαθέσιμων clans (δέκα για την Limited Edition). Στην διάθεσή σας αρχικά θα έχετε ένα περιορισμένο κομμάτι γης, μαζί με ένα μικρό αριθμητικά στρατό. Στη συνέχεια, όμως, και αν παίξετε τα χαρτιά σας σωστά θα έχετε την δυνατότητα να επεκταθείτε σε όλους τους τομείς, κατακτώντας επιπλέον περιοχές από αντίπαλους άρχοντες.

Οι δέκα μνηστήρες του θρόνου

Τα δέκα διαθέσιμα προς επιλογή clans είναι τα εξής: Chosokabe, Date, Hojo, Mori, Oda, Shimazu, Takeda, Tokugawa και Uesugi, ενώ οι Hattori είναι το bonus clan. Το πρώτο Shogun περιλάμβανε μόλις επτά διαφορετικές παρατάξεις, ενώ και εδώ κάθε παράταξη έχει τα δικά της στρατηγικά προτερήματα και bonuses.

Οι διαφορές του κάθε clan μπορεί να είναι σε επίπεδο παραγωγής, όπως για παράδειγμα αυξημένο εισόδημα από τις φάρμες, είτε σε στρατιωτικό επίπεδο, όπως αυξημένο morale στο ιππικό. Η αρχική επιλογή σε κάθε περίπτωση, θα κρίνει την τακτική που θα ακολουθήσετε στη συνέχεια. Αν ανήκετε επομένως, στους πολεμοχαρείς, αποφύγετε για παράδειγμα το Tokugawa clan, που δίνει διπλωματικά και κατασκοπικά προτερήματα, ενώ αν “την βρίσκετε” με τις ναυμαχίες προτιμήστε το Mori clan, που αυξάνει την παραγωγή πλοίων με μειωμένο κόστος.

Οι συγκρούσεις είναι επικές, αν κάνετε τον κόπο να... κατεβάσετε λίγο την κάμερα

Ένας επιπλέον παράγοντας που θα επηρεάσει την επιλογή παράταξης, είναι το γεωγραφικό σημείο έναρξης. Στο κεντρικό όσο και στο multiplayer Campaign, κάθε clan ξεκινάει από ένα προκαθορισμένο σημείο του χάρτη της Ιαπωνίας, που σχετίζεται ιστορικά με την προέλευση του. Βέβαια, κάθε σημείο του χάρτη παρέχει διαφορετικές πηγές πρώτων υλών και έχει διαφορετική εδαφική  διαμόρφωση, αλλάζοντας άρδην την στρατηγική που θα ακολουθήσετε.

Ο Shogun πάει στον πόλεμο

Σε πρώτη φάση, καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε από το βασικότερο mode του παιχνιδιού, που δεν είναι άλλο από το Single player campaign. Αν και υπάρχει πληθώρα σε gaming modes, που περιγράφονται παρακάτω, το campaign είναι ίσως αυτό που περιγράφει πιο ολοκληρωμένα το gameplay του τίτλου, με όλες τις διαφορετικές πτυχές και παραμέτρους του.

Ξεκινώντας από το campaign map, βλέπετε την Ιαπωνία χωρισμένη σε περιοχές ή καλύτερα, φέουδα. Κάθε άρχοντας, μαζί και εσείς, έχει το δικό του αρχικό κάστρο, που βρίσκεται σε προκαθορισμένο σημείο. Σε αυτό το turn-based κομμάτι του παιχνιδιού, σας δίνονται ορισμένες επιλογές διοικητικού ελέγχου του clan σας, που αναπτύσσεται σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Οι επιλογές αυτές, οπωσδήποτε θα μπορούσαν να είναι πιο πολλές και αρκετά πιο σύνθετες, αλλά οι προγραμματιστές πιθανότατα δεν ήθελαν να κουράσουν το κοινό τους με παραπάνω λεπτομέρειες από τις πλέον απαραίτητες.

Τη δυνατότητα παρέμβασης στα διοικητικά θέματα της επερχόμενης αυτοκρατορίας σας, διευκολύνει το άρτια σχεδιασμένο interface. Αν ανήκετε στους βετεράνους της σειράς ή του Turn-based Strategy είδους γενικότερα, δε θα συναντήσετε κάποια ιδιαίτερη δυσκολία στην κατανόηση του χειρισμού. Το μόνο αρνητικό που παρατηρήθηκε ήταν οι μεγάλοι χρόνοι φορτώματος  ενός σωσμένου παιχνιδιού ή κατά την έναρξη των μαχών, ακόμα και  κατά την έναρξη του επόμενου γύρου.

Αρχίζοντας από κάτω δεξιά, θα δείτε το πλήκτρο που αναγράφει την χρονιά και την εποχή, το οποίο προωθεί το gameplay κατά ένα turn. Γύρω του βρίσκονται τα πλήκτρα που ελέγχουν την διπλωματία, τα οικονομικά, την διοίκηση του clan και το Mastery of the Arts, το οποίο περιγράφεται πιο αναλυτικά παρακάτω. Ακριβώς κάτω από αυτά τα εικονίδια, αναγράφονται οι αριθμητικές αξίες των εσόδων και το οικονομικό σύνολο του θησαυροφυλακίου σας. Στο πάνω δεξί μέρος της οθόνης υπάρχει μια σειρά από χρήσιμα εικονίδια με πληροφορίες που χρησιμοποιείτε ανά γύρο, όπως τα events που συμβαίνουν, το σύνολο του στρατού, του ναυτικού και των πρακτόρων σας, όπως και τα εδάφη των αντιπάλων σας.

Από τις παρεχόμενες επιλογές οι  πιο σημαντικές σε πρώτη φάση, είναι η διαχείριση της οικογένειάς σας και της οικονομίας σας. Τα μέλη της οικογένειάς σας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διπλωματικούς σκοπούς. Οι γιοί σας μεγαλώνοντας θα γίνουν μεγάλοι στρατηγοί, ακόμα και διάδοχοι του daimyo σας, ενώ οι κόρες μπορούν να παντρευτούν στρατηγούς του στρατού σας ή άλλων παρατάξεων, κερδίζοντας έτσι την εμπιστοσύνη τους.

Στο οικονομικό επίπεδο ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο εμπόριο με άλλα clans, που δεν πρέπει να απουσιάζει αν θέλετε να έχετε αυξανόμενα έσοδα και φυσικά, στο φορολογικό σύστημα. Το τελευταίο ειδικά επηρεάζει σε ένα μεγάλο βαθμό και την ανάπτυξη κάθε επαρχίας που έχετε στην αυτοκρατορία σας, καθώς είναι αντιστρόφως ανάλογη με το μέγεθος των φόρων. Σε κάθε επαρχία σας μπορείτε να κάνετε βελτιωτικές κινήσεις χτίζοντας κτήρια που προωθούν την οικονομία ή παράγουν νέες μονάδες.

Ταυτόχρονα στην οθόνη σας ενδέχεται να βρίσκονται εκατοντάδες μονάδων

Σε στρατιωτικό επίπεδο θα συναντήσετε 18 διαφορετικές μονάδες ξηράς και θαλάσσης. Ο διαχωρισμός γίνεται από το όπλο που φέρει ο κάθε πολεμιστής. Έτσι υπάρχουν τοξότες, ξιφομάχοι, δορυφόροι, special μονάδες, ιππικό, ενώ συμπεριλαμβάνονται επτά διαφορετικά είδη πλοίων. Η μονάδες εξελίσσονται, και στην πορεία ξεκλειδώνονται νέες, όπως οι τυφεκιοφόροι και οι έφιπποι τοξότες. Η βασική ιδέα όμως παραμένει η ίδια, καθώς οι Yari Ashigaru με τα δόρια τους νικάνε το ιππικό, χάνουν όμως από τους Katana Samurai, που με τη σειρά τους είναι εύκολη τροφή για το ιππικό. Οι τοξότες χτυπάνε τους πάντες από απόσταση, αλλά σε μάχη σώμα με σώμα είναι απροστάτευτοι. Η ποικιλία των μονάδων είναι μεγάλη και υπάρχουν αρκετοί συνδυασμοί, όπως οι τοξότες samurai, που μειονεκτούν λιγότερο σε κοντινή μάχη από τους απλούς τοξότες, αλλά σε γενικές γραμμές ισχύει το παραπάνω μοτίβο.

Ο χάρτης καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της οθόνης, το οποίο υπερκαλύπτεται άπαξ και ανοίξετε κάποιο από τα προαναφερθέντα μενού. Οι κινήσεις που θα κάνετε σε αυτό το σημείο του gameplay, πρέπει να είναι ιδιαίτερα μελετημένες και προσεκτικές, ενώ καλό είναι να σώζετε συχνά την πρόοδό σας, για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως. Το παιχνίδι είναι οριακά αμείλικτο με κάποιο ενδεχόμενο λάθος σας, ειδικά στα μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας και δεν χαρίζει κάστανα.  Εντύπωση προκαλεί η ρεαλιστική αντιμετώπιση όλων των γεγονότων που συμβαίνουν σε περίοδο πολέμου. Για παράδειγμα αν έχετε στείλει τα στρατεύματά σας εκτός συνόρων και δικαιοδοσίας σας, κατά την διάρκεια του χειμώνα, δέχονται attrition damage, δηλαδή έχουν απώλειες φθοράς εξαιτίας των καιρικών συνθηκών.

Όταν έρθει η ώρα για να διαπληκτιστείτε με κάποιον αντίπαλο σε μάχη, φροντίστε να έχετε μαζέψει αρκετές μονάδες στην παράταξή σας. Πριν ξεκινήσει η μάχη, μπορείτε να επιλέξετε την αυτόματη επίλυσή της από την A.I., την άμεση υποχώρηση ή φυσικά την “χειροκίνητη” εκδοχή. Αναφερόμαστε βέβαια, στην είσοδο σε RTS mode, όπου μεταφέρεστε στο πεδίο της μάχης για να ελέγξετε σύμφωνα με τις στρατηγικές σας προσταγές τον στρατό σας.

Ιαπωνικό έδαφος

Όπως είναι εύκολα αντιληπτό οι Real-Time μάχες του Shogun 2, εξαρτώνται σε έναν τεράστιο βαθμό από την μορφολογία του εδάφους και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στο πεδίο τη δεδομένη στιγμή. Οι λόφοι δημιουργούν πλεονέκτημα στους τοξότες που βρίσκονται στην κορυφή, ενώ οι μονάδες που ανεβαίνουν από τους πρόποδες κουράζονται γρηγορότερα. Οι δασικές εκτάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάλυψη και ενέδρες, αλλά ταυτόχρονα μειώνουν την ταχύτητα κίνησης των μονάδων για όση ώρα βρίσκονται μέσα τους.

Το έδαφος βέβαια έχει το πλεονέκτημα ότι επιτρέπει την πρόβλεψη στρατηγικών ελιγμών, για αποφυγή  από ενδεχόμενες “κακοτοπιές”. Από την άλλη πλευρά ο καιρός δεν είναι προβλέψιμος, επομένως αποτελεί αστάθμητο παράγοντα στη μάχη, ευτυχώς φυσικά και για τις δυο παρατάξεις που βρίσκονται στο πεδίο. Η βροχή, η ομίχλη και το χιόνι κουράζουν τις μονάδες σας γρηγορότερα από την ηλιοφάνεια, ενώ μειώνουν την εμβέλεια των τόξων και των όπλων. Αυτό ισχύει τόσο για τις μονάδες της ξηράς όσο και για τις ναυτικές.

Οι κινήσεις σας και εδώ οφείλουν να είναι προσεκτικές, ενώ χρήσιμη είναι και η βοήθεια του pause (με το πλήκτρο “p”) ώστε να επανεξετάζετε τις τακτικές σας. Η κάμερα είναι αρκετά εύχρηστη με τεράστιο πραγματικά εύρος κινήσεων. Πέρα από το mouse, μπορείτε να την μετακινείτε και με το πληκτρολόγιο. Μπορεί να σας πάρει λίγο να την συνηθίσετε, αλλά στην πορεία θα ανακαλύψετε ότι προσφέρει μεγάλη ευελιξία. Στο αριστερό μέρος της οθόνης βρίσκεται το πτυσσόμενο μενού των σχηματισμών. Στο κάτω μέρος εμφανίζονται όλες οι μονάδες σας και πάνω δεξιά το minimap, που είναι αρκετά μεγάλο έως ενοχλητικό, πράγμα που συχνά πυκνά θα σας προτρέπει σε απενεργοποίηση του.

Οι μονάδες που εμφανίζονται στην οθόνη σας ταυτόχρονα είναι πραγματικά άπειρες, ειδικά σε πιο προχωρημένα σημεία του campaign. Σε αντίθεση με το πρώτο Shogun, ο ρυθμός της μάχης είναι καταιγιστικός. Παρά την ύπαρξη την πλήκτρων αυξομείωσης της ταχύτητας του gameplay, ο normal ρυθμός κρίνεται ως ο πιο ιδανικός.

Πριν από κάθε μάχη επιλέγετε αν θα περάσετε σε Real-Time Battle
ή θα επιλυθεί αυτόματα από την CPU

Καλώς ή κακώς το περιεχόμενο του παιχνιδιού είναι τέτοιο ποσοτικά, που είναι αδύνατον να αναλυθούν σε ένα review εξονυχιστικά όλες οι παράμετροι, μονάδες και επιλογές. Το manual της συσκευασίας θα κατατοπίσει περισσότερο όσους έχουν ασχοληθεί ξανά με τίτλο της σειράς, κάνοντας μια μικρή αναφορά σε νέα στοιχεία. Ακόμα, υπάρχει και το καθιερωμένο Tutorial που εισάγει με αρκετά ομαλό τρόπο τους νέους παίχτες, αλλά και πάλι δεν είναι αρκετό για πιο προχωρημένες επιλογές. Στον δρόμο που χάραξε η σειρά Civilization, έτσι και στο Shogun 2, εμφανίζεται η Encyclopedia. Πρόκειται για μια λίστα από όλα τα στοιχεία του παιχνιδιού, συμπεριλαμβανομένων μονάδων , κτηρίων και αναβαθμίσεων, που παρουσιάζονται αναλυτικά με παραπομπές ακριβώς όπως σε ένα wiki site. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ακόμα και οι προχωρημένοι παίχτες θα τη χρειαστείτε αρκετές φορές στην πορεία.

Η τέχνη της στρατηγικής

Ή καλύτερα η στρατηγική της τέχνης, όπως τουλάχιστον αυτό εφαρμόζεται από το ίδιο το παιχνίδι, μέσω του Mastery of the Arts. Δεν είναι τίποτε άλλο από μια σειρά τεχνολογικών επιτευγμάτων που μπορείτε να αναπτύξετε, τις οποίες λόγω της περιόδου και της ευρύτερης ιαπωνικής κουλτούρας, οι σχεδιαστές ονόμασαν Arts. Τα Arts χωρίζονται σε δυο βασικά...μονοπάτια. Το ένα αφορά την στρατιωτική ανάπτυξη και ονομάζεται Bushido (ο δρόμος του πολεμιστή) και το άλλο έχει να κάνει με κοινωνικοοικονομικές αναβαθμίσεις και ονομάζεται Way of Chi.

Οι δυο αυτές κατηγοριοποιήσεις εμφανίζονται με τη μορφή “δέντρων”, περίπου όπως γίνεται με τις τεχνολογίες του Civilization. Ξεκινάτε αναπτύσσοντας ένα επίπεδο (κλαδί)  κάθε φορά, πριν περάσετε στο επόμενο. Κάθε Art απαιτεί έναν αριθμό πεπερασμένων γύρων για να εξελιχθεί, οι οποίοι αυξάνονται όσο προχωράτε. Επιπλέον σε κάθε δεδομένη στιγμή μπορείτε να αναπτύσσετε μόνο ένα Art ανεξαρτήτως αν ανήκει στην πρώτη ή τη δεύτερη κατηγορία.

Μόλις ολοκληρώσετε κάποιο Art, λαμβάνετε μια σειρά από ανάλογα bonuses. Ενδεικτικά μπορείτε να αναβαθμίσετε οποιοδήποτε τύπο στρατού (τοξότες, ιππικό, δορυφόρους κλπ.) , όπως και την επιρροή των στρατηγών σας και των διπλωματικών σχέσεων με άλλα clans. Η ροή ανάπτυξης είναι διαρκής και αδιάκοπη. Σε αρκετές περιπτώσεις θα ανακαλύψετε ότι οι αναβαθμίσεις αυτές σας λύνουν τα χέρια σαν μάνα εξ ουρανού, αφού τα πλεονεκτήματα που σας δίνουν, είναι το κλειδί για την γρήγορη επικράτηση του clan σας.

Όπου λαλούν πολλοί Shogun

Από το κεντρικό μενού σας δίνεται πρόσβαση σε περαιτέρω modes, εκτός από το campaign. Επιλέγοντας τα Historical Battles, μεταφέρεστε σε ένα χάρτη που παρουσιάζει τέσσερις διαφορετικές μάχες (πέντε στην Limited Edition), μεταξύ των οποίων και μια ναυμαχία. Το ενδιαφέρον των συγκεκριμένων σεναρίων, είναι η μειονεκτική συνήθως, κατάσταση στην οποία σας βάζει σε σχέση με τον αντίπαλο, ενώ ταυτόχρονα συμμετέχει στη μάχη ένας πολύ μεγάλος αριθμός μονάδων. Με αυτό τον τρόπο η δυσκολία αυξάνεται, ενώ η εξιστόρηση των πραγματικών γεγονότων δίνει έναν αέρα ρεαλισμού και ιστορικού κύρους στις ενέργειές σας.

Το αρνητικό είναι ότι τα μοναδικά bugs που παρατηρήθηκαν στο παιχνίδι, τόσο από πλευράς απόδοσης, όσο και από crashes παρουσιάστηκαν σε αυτό το mode. Από εκεί και πέρα μπορείτε να στήσετε τις δικές σας κόντρες σε μορφή skirmish, από το Custom Battle mode, ενώ αν ανήκετε σε αυτούς που καμαρώνουν για τα κατορθώματά τους ή διορθώνονται βλέποντας τα λάθη τους, μπορείτε να ξαναδείτε όλες τις saved battles από τη σχετική επιλογή.

Η διπλωματία θα σας λύσει τα χέρια και
θα ενισχύσει οικονομικά την αυτοκρατορία σας

Όσον αφορά το multiplayer του τίτλου είναι οπωσδήποτε κάτι το διαφορετικό στην εφαρμογή του. Οι δυο επιλογές που θα βρείτε κάτω από την ετικέτα του multiplayer, είναι το Avatar Conquest και το Multiplayer Campaign. Στην πρώτη περίπτωση δημιουργείται ένα avatar του στρατηγού σας, ένα banner με το οικόσημο του στρατού σας και περνάτε σε μια πιο μικρή εκδοχή του campaign map. Το στυλ του παιχνιδιού θυμίζει το επιτραπέζιο Risk, καθώς κινείτε τον στρατό σας από τη μια περιοχή στην άλλη στοχεύοντας στην κατάκτησή τους. Οποιαδήποτε μάχη δίνετε, πραγματοποιείται έναντι άλλων παιχτών. Αν νικήσετε κατακτάτε την περιοχή και συνεχίζετε μέχρι να κατακτήσετε ολόκληρο το “νησί”.

Κερδίζοντας μια μάχη ανεβαίνετε επίπεδα, καθώς γεμίζει η μπάρα με τα xp σας. Στη συνέχεια μπορείτε να σπαταλήσετε skill points στο Skill Tree του στρατηγού σας, που διαφέρει από αυτό του single player campaign.  Πριν τη μάχη αποφασίζετε το μέγεθος και τον τύπο του στρατού σας, ενώ σας δίνεται η δυνατότητα να προσθέσετε και μια σειρά από Retainers, μια λίστα επιπλέον bonuses για τον στρατό σας, που ενεργοποιούνται από τον στρατηγό σας αποκλειστικά. Αν φυσικά τον χάσετε στη μάχη, τα πλεονεκτήματα χάνονται μαζί του.

Στο έτερο mode επιστρέφετε στο campaign map, μόνο που αυτή τη φορά συμμετέχει και κάποιος άλλος παίχτης, πέρα από την A.I. Στο Multiplayer Campaign μπορείτε να συνεργαστείτε παίζοντας co-op με τον ίδιο στόχο που έχετε στο  Single player, αλλά μπορείτε να σταθείτε αντιμέτωποι, με σκοπό ο ένας να πετύχει την καταστροφή του άλλου. Πολύ μεγαλύτερης διάρκειας gameplay, σε σύγκριση με το Avatar Conquest, ενώ το αλατοπίπερο είναι προφανώς, η ύπαρξη του campaign map με όλες τις περιοχές, τα resources και τις τακτικές που επιβάλλει η ύπαρξή του.

Γυαλιστερές πανοπλίες, κοφτερά σπαθιά

Οι πανοπλίες όντως είναι γυαλιστερές στο Shogun 2, που σε καμία περίπτωση δε θα συγκρίνουμε με τον πνευματικό του προκάτοχο σε τεχνικό επίπεδο. Πιο λογική είναι η σύγκριση με τα πρόσφατα Empire και Napoleon, που οι διαφορές είναι λίγες, αλλά υπάρχουν. Η λεπτομέρεια των μοντέλων είναι για άλλη μια φορά απερίγραπτη. Οι περισσότερες μονάδες έχουν μια σχετική επαναληψιμότητα στην εμφάνιση των στρατιωτών, αλλά εδώ που τα λέμε, η απόσταση της κάμερας  που απαιτείται από το gameplay εν ώρα μάχης, δεν θα κάνει αισθητή αυτή την ομοιότητα. Εκτός βέβαια,  αν κάνετε συχνά διαλείμματα για να θαυμάζετε το τοπίο και τις εντυπωσιακές μονάδες.

Οι τοξότες έχουν μεγάλη εμβέλεια, αλλά είναι
υπερβολικά ευάλωτοι στις μάχες σώμα με σώμα

Οι εποχές και τα καιρικά φαινόμενα αλλάζουν την εμφάνιση της εκάστοτε περιοχής, ακόμα και στον Turn-based χάρτη. Η ομίχλη έχει αποδοθεί πολύ πετυχημένα, σε αντίθεση με την χλωρίδα και γενικότερα τις δασικές εκτάσεις που φαίνονται αρκετά χοντροκομμένα. Αν οι μονάδες σας είναι μεγάλες σε αριθμό, ενδέχεται να δημιουργήσουν προβλήματα στην απόδοση, με “πεσμένο” frame rate και κολλήματα, που είναι πιο συχνά στα Historical Battles και τα Multiplayer games.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα videos που εμφανίζονται σε ορισμένα events του Turn-based χάρτη, αλλά δε συγκρίνονται με εκείνα που υπάρχουν στην εισαγωγή των RTS μαχών. Συνήθως περιγράφει μια ομιλία του στρατηγού σας, προς τους υπόλοιπους στρατιώτες, αποδίδοντας μια επική αίσθηση, παρόμοια με αυτή του Braveheart, αλλά προφανώς σε μικρότερη διάταση.

Ο γενικότερος σχεδιασμός του τίτλου, συμπεριλαμβανομένων των μενού και του interface δείχνει πόση έμφαση έδωσαν στην λεπτομέρεια οι designers της Creative Assembly. Οποιοδήποτε διαδραστικό στοιχείο που δεν έχει φτιαχτεί με τη μηχανή γραφικών του παιχνιδιού, περιλαμβάνει artwork σχετικό με την εποχή και προφανώς την περιοχή που διαδραματίζονται τα γεγονότα. Ακόμα και οι εικόνες των loading screens είναι τόσο αντιπροσωπευτικές, που σας βάζουν αυτόματα στο κλίμα.

Πολεμικές τυμπανοκρουσίες

Η ατμόσφαιρα του τίτλου ενισχύεται σε ένα μεγάλο βαθμό από την ηχητική επένδυση. Περιλαμβάνονται θέματα που παραπέμπουν στην εποχή, με τοπικά μουσικά όργανα και περιορισμένα φυσικά, φωνητικά. Την ώρα της μάχης ξεχωρίζουν τα κρουστά που δίνουν ρυθμό και ένταση στις κινήσεις των στρατιωτών.

Οι ναυμαχίες δεν είναι τόσο εντυπωσιακές,
αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο στην επέκτασή σας

Οι περισσότερες ομιλίες αποδίδονται στην ιαπωνική, ενώ οι αφηγητές που διαβάζουν τα tutorials, μιλάνε αγγλικά με σπασμένη ιαπωνική προφορά. Το voice-over είναι σε γενικές γραμμές προσεγμένο, αν και θα ήταν προτιμότερο να υπάρχουν περισσότερες χροιές, αφού οι ηθοποιοί που δίνουν τις φωνές τους επαναλαμβάνονται και δεν είναι πάνω από δυο-τρεις σε αριθμό.

Special Editions

Εκτός από την απλή έκδοση του παιχνιδιού, στην αγορά είναι διαθέσιμες άλλες δυο εκδόσεις με αρκετά καλούδια. Η Limited Edition προσθέτει στο περιεχόμενο του παιχνιδιού ένα clan (τους Hattori), ένα ακόμα ιστορικό σενάριο και επιπλέον πανοπλία και xp για το online avatar. Η Collector's Edition από την άλλη περιλαμβάνει ότι και η προηγούμενη, συν ένα artbook με concept art από την δημιουργία του παιχνιδιού και μια πλαστική φιγούρα του Takeda Shingen, ενός ιδιαίτερα σημαντικού daimyo του Takeda clan, για την περίοδο που καλύπτει ιστορικά το παιχνίδι.

Ο Shogun πέθανε, ζήτω ο Shogun

Δυστυχώς το Shogun 2 κυκλοφόρησε σε μια άσχημη περίοδο για την χώρα από την οποία δανείζεται το θέμα του. Αποδίδει όμως φόρο τιμής στην ιστορία της με τον καλύτερο τρόπο. To Shogun 2: Total War αποτελεί άξιο διάδοχο τόσο του πρώτου παιχνιδιού, όσο και της σειράς ολόκληρης. Το άμεσο και ταυτόχρονα σύνθετο gameplay του συνοψίζεται σε ένα ανθεκτικό στο χρόνο Single player campaign και ένα απόλυτα εθιστικό multiplayer. Απαραίτητη αγορά για οποιονδήποτε fan των παιχνιδιών στρατηγικής.

Θετικά
- Εθιστικό gameplay
- Πληθώρα τακτικών
- Σύνθετο και φρέσκο multiplayer
- Πλούσια λεπτομέρεια μοντέλων

Αρνητικά
- Μεγάλοι χρόνοι φορτώματος
- Ποικιλία στο voice-acting
- Θα “ζορίσει” τα αδύναμα συστήματα

Βαθμολογία- 9.0
Γραφικά- 8.6
Ήχος- 8.0
Gameplay- 9.1
Σενάριο- 7.5
Αντοχή- 9.3

Red Alert 3 Review

Όσο περνάει ο καιρός, παρατηρεί κανείς ότι ελάχιστες είναι οι παλιές καλές εταιρίες που μπορούν ακόμα να σταθούν στα πόδια τους, χωρίς να έχουν πάνω από το κεφάλι τους κάποια μεγάλη παραγωγό (λέγε με Blizzard), ή ακόμα χειρότερα να μην έχουν εξαγοραστεί βρισκόμενες στα όρια χρεοκοπίας. Η Westwood, “μητέρα” των σύγχρονων RTS, ανήκει δυστυχώς στην δεύτερη κατηγορία. Η κληρονομιά που άφησε όμως, πίσω της η θρυλική εταιρία είναι μεγάλη και φτάνουν δυο γράμματα για να μας το τονίσουν και για να υπενθυμίσουν στην EA έναν καλό τρόπο να βγάζει χρήματα χρησιμοποιώντας τρανταχτούς franchise τίτλους.

Το Red Alert ήταν ένας τίτλος που έθεσε τα θεμέλια των RTS, όπως και ολόκληρη η σειρά Command & Conquer. Το θέμα είναι αν το τρίτο μέρος της σειράς είναι άξιος συνεχιστής του ονόματος που φέρει. Αρχικά να αναφέρουμε πως σκοπός της EA δεν είναι το λανσάρισμα ενός πρωτότυπου τίτλου που θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα strategy games. Αντιθέτως, μάλιστα είναι ξεκάθαρο ότι χρησιμοποιείται μια παλιά συνταγή, με ορισμένες καινοτομίες ως γαρνιτούρες, σερβιρισμένη με έναν πολύ επιδέξιο τρόπο, που μόνο μια πολύ καλή παραγωγή μπορεί να υποστηρίξει.

Ξεκινάμε με λίγη ιστορία, “ελαφρώς” παραποιημένη. Οι Σοβιετικοί βρισκόμενοι σε πολύ δυσχερή κατάσταση από τις επιθέσεις των Συμμάχων, χρησιμοποιούν το κρυφό τους όπλο, μια χρονομηχανή, με την οποία επιστρέφουν στο παρελθόν και εξαφανίζουν τον Άλμπερτ Αϊνστάιν από προσώπου γης. Όταν επιστρέφουν πάλι πίσω, το κατεστημένο έχει αλλάξει και το πάνω χέρι έχουν αυτοί, αφού no Einstein...no E=m*c2...no Atomic Bomb! Το κακό είναι ότι εμφανίζεται μια νέα δύναμη στον ορίζοντα και συγκεκριμένα από ανατολή μεριά. Η Empire of the Rising Sun μπλέκεται στη μάχη και το πάρτι αρχίζει εις τριπλούν.

Έχουμε, λοιπόν, για πρώτη φορά σε Red Alert μια καινούργια παράταξη και έναν πόλεμο που μαίνεται ανάμεσα σε τρεις στρατούς, αλλά και τρεις διαφορετικές campaigns, μια για κάθε παράταξη. Αν αναλύσουμε τις μονάδες κάθε φυλής ξεχωριστά θα χρειαστούμε γύρω στις πέντε παραγράφους, οπότε απλά θα σταθούμε στις βασικότερες διαφορές. Οι Σοβιετικοί, που αποτελούν και σήμα κατατεθέν του τίτλου, βασίζονται πολύ στις ναυτικές μονάδες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα τανκς τους δεν είναι παντοδύναμα. Οι Σύμμαχοι έχουν εκνευριστικά δυνατή αεροπορία από βομβαρδιστικά, μέχρι μαχητικά και οι Ιάπωνες (Empire), θερίζουν την γη με τους Samurai warriors και τα παντοδύναμα ρομπότ τους. Επίσης, οι ήρωες αποτελούν προτέρημα κάθε πλευράς και προνόμιο στο πεδίο της μάχης. Στο gameplay παρατηρείται ένα μικρό πρόβλημα στις μονάδες και στο pathfinding τους, αφου σε καποιες περιπτώσεις θα σας σπασουν τα νεύρα, κυρίως οι πιο αργές εξ αυτών, όπου κάνουν του κεφαλιού τους. Πέρα από τις μονάδες κάθε φυλή έχει διαφορετικό τρόπο κατασκευής κτηρίων και εγκαταστάσεων καλύπτοντας έτσι και τους πιο απαιτητικούς “στρατηγούς”, αφού διαλέγεις και παίρνεις. Έτσι στη Μόσχα χτίζουν το κτήριο σιγά σιγά απευθείας στο χάρτη (αλά Age of Empires), στην Washington (ή Λονδίνο αν προτιμάτε) τα κτήρια “φορτώνουν” στην sidebar και μετά τοποθετούνται στο πεδίο μάχης (κλασσικό C&C), ενώ στο μακρινό Τόκιο αρχικά βγαίνουν μικρά οχήματα, σαν MCV, και στην συνέχεια μεταμορφώνονται σε κτήρια, δίνοντας πλεονέκτημα στην γρήγορη ανάπτυξη της βάσης σε μήκος του χάρτη.

Τα νέα στοιχεία του Red Alert είναι πολλά. Πρώτο και βασικότερο είναι το υδάτινο στοιχείο, που πλέον δεν αποτελεί καταλυτικό παράγοντα στην ανάπτυξη της βάσης ή στην κίνηση των μονάδων, αφού κάθε παράταξη έχει αρκετές αμφίβιες μονάδες (επιτέλους η Tanya κολυμπάει), αλλά και τα κτήρια μπορούν να χτιστούν τόσο στη γη όσο και στο νερό. Δεύτερη προσθήκη είναι η ύπαρξη των Top-Secret weapons, μιας σειράς “βοηθημάτων” που επιτρέπουν στον παίχτη να κατατροπώσει τον αντίπαλό του. Αυτές οι δυνάμεις διαφέρουν στους τρεις στρατούς, και ξεκινάνε σε γενικές γραμμές από απλά σαμποτάζ σε μονάδες, μέχρι ολοκληρωτικές καταστροφές βάσεων, τεράστιες εκρήξεις, ενισχύσεις μονάδων και χρονοδύνες. Για να χρησιμοποιηθούν απαιτείται η περισυλλογή security points, η οποία επιτυγχάνεται με την καταστροφή αντίπαλων μονάδων στο πεδίο της μάχης, στοιχείο που συναντήσαμε και στο LotR: Battle for Middle Earth II. Άλλο ένα στοιχείο που συναντάμε για πρώτη φορά είναι οι ιδιότητες των μονάδων. Κάθε μονάδα λοιπόν έχει διττή φύση, με διαφορετικά προνόμια κάθε φορά, επιτρέποντάς μας να διαλέξουμε, ανάλογα με την στρατηγική που θέλουμε να ακολουθήσουμε. Η τελευταία καινοτομία, είναι και η πιο πολυδιαφημισμένη για το παρόν παιχνίδι και δεν είναι άλλη από το Co-Op. Πρόκειται για ένα στοιχείο που συναντάμε ολοένα και περισσότερο σε action games, αλλά σε strategy πρώτη φορά εφαρμόζεται. Έτσι, δίνεται η δυνατότητα στον παίχτη να καλέσει ένα φιλαράκι του και να βγάλουν το campaign (ή έστω κάποιες αποστολές) παρέα αλληλοβοηθούμενοι και μοιραζόμενοι τα όποια resources. Αν δεν έχετε, βέβαια, δικό σας φιλαράκι, το παιχνίδι αναλαμβάνει να σας ζευγαρώσει, δυστυχώς όμως η διαδικασία είναι χρονοβόρα και πολλές φορές αποτυχημένη. Θετική αίσθηση μου προκάλεσε το γεγονός ότι το παιχνίδι παίζει χωρίς cd, κάτι που προσμετράται ως θετικό όταν μιλάμε για multiplayer, μιας και μπορείτε να το μοιραστείταιμε τον κολλητό σας. Δεν ξέρω αν αποτελεί στοιχείο μόνο της Premium Edition, που διαθέτω, αλλά όπως και να 'χει είναι κάτι που έχουμε να το δούμε από πολύ παλιά.

Μιας και αναφερθήκαμε στο multiplayer να αναφέρουμε, πως όποιο replayability και εθισμό έχει ο τίτλος τον οφείλει σε αυτό ακριβώς τον τομέα. Μόλις ξεμπερδέψετε με τα τρία campigns, και έχετε πλέον μάθει καλά τις μονάδες κάθε παράταξης, θα πέσετε με τα μούτρα στις on-line αντιπαραθέσεις. Σε αντίθεση με το Co-Op, εδώ το αυτόματο matchup γίνεται πολύ γρήγορα, ενώ σας δίνεται η δυνατότητα να “κάνετε παιχνίδι” βάζοντας τις δικές σας παραμέτρους. Πέρα από κάποιες περιπτώσεις που ένιωθες ότι το παιχνίδι κινείται δυο κλικ πιο αργά λόγω lag, δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. Τα multiplayer matches, είναι φτιαγμένα για “”ξύλο”, απλά φροντίστε να παίξετε κανένα skirmish πρώτα, γιατί δεν θα προλάβετε να κάνετε “κλικ”, κυρίως οι πιο αρχάριοι παίχτες.

Τα γραφικά του Red Alert 3 είναι αρκετά όμορφα, αλλά χρειάζονται γερό μηχάνημα. Έντονα χρώματα με υψηλό contrast, πολλές σκιές και, ίσως, το πιο ωραίο εφέ νερού σε strategy game, συνθέτουν μια οπτική πανδαισία που ταιριάζει απόλυτα στο στυλ του τίτλου. Η λεπτομέρεια των μονάδων είναι αρκετά ποιοτική με αρκετά εξεζητημένη αισθητική (οι manga Ιάπωνες είναι πολύ μπροστά), αλλά μπορεί να κουράσει ο τρόπος με τον οποίο επιλέγονται οι μονάδες όταν κάνετε roll-over το mouse πάνω τους, καθώς βγάζουν ένα έντονο περίγραμμα που μπορεί να ξενίσει. Ο ήχος τα περιλαμβάνει όλα, με (όπως πάντα) αποκορύφωμα το πολύ καλό voice acting, και τις μονάδες να ανταποκρίνονται στα πρότυπα της χώρας τους (σοβιετικός στρατιώτης με ρώσικη προφορά, σύμμαχος με βαριά βρετανική, κ.ά.). Η μουσική δένεται υπέροχα με τον εκάστοτε χάρτη (όταν φτάσετε στη Μύκονο ή τη Γαλλία θα με θυμηθείτε) και περιλαμβάνει rock και ηλεκτρονικά κομμάτια που κολλάνε στην δράση και τα τεκταινόμενα.

Και φτάνουμε στο σημείο που η EA, έδωσε ρέστα και δεν είναι άλλο από τις cutscenes. Εδώ αντιλαμβανόμαστε το υψηλό επίπεδο παραγωγής του τίτλου, αφού πρόκειται για το ποιοτικότερο κομμάτι συγκριτικά με αντίστοιχα games. Με μια έντονη κλίση προς b-movie, με εξεζητημένες ερμηνείες, αιθέριες παρουσίες (επτά διαφορετικά μοντέλα) και ατάκες που προκαλούν...κοιλόπονο, τα videos που παίζουν μεταξύ των αποστολών αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα. Για την ιστορία, δώστε βάση στην προφορά του Tim Curry των Σοβιετικών, στον τόνο της φωνής του και το “αμερικάνικο” στυλάκι του J.K. Simmons και τα...μάτια της Gemma Atkinson των Συμμάχων.

Ολοκληρώνοντας, πιστεύω ότι όποιος προσεγγίσει το Red Alert 3, πρέπει να το κάνει με την ίδια έλλειψη “σοβαρότητας” που το έχει και το ίδιο παιχνίδι με τον εαυτό του. Το όλο κλίμα που κυριαρχεί, από τα cutscenes μέχρι το ίδιο το gameplay, έχει ως βασικό στόχο την διασκέδαση και το χιούμορ και όχι την παρουσίαση ενός αυστηρά στρατηγικού παιχνιδιού, βαλμένου σε ιστορικά πλαίσια που μορφώνει και εκπαιδεύει. Αυτό δε σημαίνει ότι το στοιχείο της στρατηγικής απουσιάζει. Κάθε άλλο, μάλιστα, η ποικιλία και η ποσότητα των μονάδων είναι τέτοια που επιτρέπει άπειρους συνδυασμούς και πειραματισμούς στο πεδίο της μάχης. Αν λοιπόν, ψάχνετε ένα RTS με μια εύκολη campign που θα σας διασκεδάσει και με multiplayer, που να έχει αντοχή στο χρόνο, τότε βρήκατε αυτό που ζητούσατε. Για τους υπόλοιπους, σε λίγο καιρό κυκλοφορεί το Empire Total War, οπότε ξέρετε τι να κάνετε...

Βαθμολογία - 8/10
Γραφικά - 7/10
Ήχος - 8/10
Gameplay - 8/10
Σενάριο - 7,5/10